X
تبلیغات
BEST OF ROCK - biography

BEST OF ROCK

دانلود اهنگ بیوگرافی عکس و ویدیو کلیپ از بهترین راک استار های دنیا

  Evanescence

اونسنس (Evanescence) به فارسی معنی به تدریج محو شدن یا محو تدریجی می‌دهد که نام گروه موسیقی راک سنگین است که در سال ۱۹۹۸ شروع به فعالیت کرد. اعضای گروه: Amy lee خواننده ; Ben moody گیتاریست ; John lecompt گیتاریست ; William boyd بیسیست گروه و Terry blasmo عضو جدید.

به جرات می توان گفت یکی از معروفترین و مطرحترین گروه‌هایی که رگه‌هایی از موسیقی Gothic در آنها خودنمایی می کند ، گروه Evanescence می باشد . گروهی که با آلبوم قبلی خود یعنی Fallen در سال ۲۰۰۳ توانست بیش از 18 میلیون نسخه در سراسر دنیا فروش داشته باشد . Evanescence در سال ۱۹۹۸ در آرکانزاس آمریکا وارد عرصه موسیقی راک شد . تقریبا از نظر نوع و سبک کاری ، Evanescence رو نمی شود جز هیچ کدام از سبکهای مشخص موسیقی گنجاند . در  Label‌های مختلف می  شود سبکهایی متنوعی که به اونها نسبت داده شده است را پیدا کرد :  Gothic Rock ، Alternative Rock ، Nu Metal ، Piano Rock ،   Arena Rock ، Wagnerian Rock و حتی Pop Rock .

Evanescence بوسیله دو نفر شکل گرفت : Amy Lynn Lee ، خواننده‌ اصلی ، آهنگ ساز و نوازندهٔ پیانو ، و Ben Moody لیدگیتاریست و آهنگساز . این دو نفر در یکی از کمپهای جوانان در آرکانزاس با هم آشنا می شوند ، زمانی که امی لی پشت پیانو نشسته بود و به زیبایی آهنگ I’d Do Anything For Love از Meat Loaf رو اجرا میکرد ، توجه بن مودی را به او جلب شده و هسته اصلی تشکیل گروه Evanescence شکل می گیرد . آنها شروع به نوشتن چند آهنگ می کنند . اول از همه آهنگ Solitude توسط امیلی نوشته می شود و Understanding بدست بن مودی . بعد از آن هم Give Unto Me رو امیلی می نویسد و یکی از معروفترین آهنگهای گروه ، My Immortal ، هم توسط بن مودی نوشته می شود . ترانه‌ها و آهنگها به گونه‌ای بود که سبک منحصر بفردی رو به این گروه اختصاص داد : ترکیبی از دید و هنر هر دوی آنها و در عین حال رعایت سلیقه فردیشان . یک مسئله مهم در آن زمان ، اصرار آنها به کار دو نفری بود که همین امر باعث شده بود که گروه برای گسترش خود و عضو گیری ، اقدامی نکند . این مسئله باعث شده بود که گروه نتواند کنسرت و برنامه زنده داشته باشد . گروه مدتی با عنوان Childish Intentions و بعد از آن Stricken فعالیت کرد تا بالاخره اسم خودش رو به Evanescence ، به معنی محو تدریجی ( از ریشه Evanescent هم معنی با Vanishing و Disappearing ) ، تغییر داد . با تمام این اوصاف Understanding و Give Unto Me توانست راه خودش را به Chart های موسیقی باز کند و همین مسئله هم باعث شد درخواست ها برای اجرای زنده بالا رود .

اولین EP آنها در سال ۹۸ و اولین آلبوم شان در سال ۲۰۰۰ به اسم Origin روانه بازار شد. نسخه‌های کمی از آن بفروش رفت و آلبوم تقریبا با شکست همراه شد . آلبوم بعدی گروه که بعدها از آن بعنوان اولین آلبوم گروه یاد شد ، Fallen ، در سال ۲۰۰۳ منتشر شد . موفقیتی بزرگ ! این آلبوم استسنایی بود ! . موفقیتی بزرگ !! . 7٫7 میلیون نسخه فروش در آمریکا و بیش از 18 میلیون نسخه در سراسر جهان .

این آلبوم یکی از ۸ آلبوم تاریخ موسیقی هست که موفق شد یک سال تمام ( یعنی ۵۲ هفته ) در چارت 50 Billboard Top حضور داشته باشد !!! و همچنین حضور ۱۰۴ هفته‌ای آن در چارت200 Billboard top   نشانه استقبال کم نظیر از این آلبوم است .
در اکتبر سال ۲۰۰۳ ، در تور اروپا ، بطور کاملا ناگهانی Ben Moody از گروه جدا می شود که در این جا مجال برای توضیح بیشتر نیست . در سال ۲۰۰۴ نسخه‌ای تحت عنوان Anywhere But Home منتشر می شود که شامل آهنگهای معروف گذشته گروه بهمراه DVD و کنسرت پاریس آنها بود . علاوه بر آن می شود در این مجموعه آهنگ Missing ( که جزو هیچ آلبومی نیست و توانست در اسپانیا به صدر چارت و شماره ۱ راه پیدا کند) و Breathe No More ( آهنگ فیلم  Elektra) و صد البته Cover آهنگ Thoughtless از Korn رو پیدا کرد.
حالا می رسیم به اصل مطلب . آلبوم The Open Door ، سال ۲۰۰۶ . اعضای فعلی گروه بعد از رفتن Ben Moody اینها هستند : Amy Lee (خواننده و پیانیست) ، Rocky Gray (درامر) ، John LeCompt (گیتاریست) ، Terry Balsamo (گیتاریست) و Tim McCord (بیس).

معرفی آلبوم : The Open Door ، آلبوم آخر گروه Evanescence ، در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۶ در آمریکا ، ۲ اکتبر ۲۰۰۶ در انگلستان و ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۶ در استرالیا ، با ۱۳ آهنگ منتشر شد . در هفته اول ، ۴۴۷۰۰۰ نسخه در آمریکا بفروش رفت و باعث شد آلبوم به سرعت بمقام اول چارتBillboard ۲۰۰ برسد . تهیه آلبوم با دو مشکل همراه شد : سکتهٔ Terry Balsamo و اخراج مدیر گروه بخاطر دعواها و مشکلات بین آنها . دلیل اصلی هم که آلبوم ، بر خلاف اعلام قبلی ، در ماه مارس به بازار نیامد همین مسائل بود . درضمن تور این آلبوم هم از تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۰۶ شروع شده است و هنوز هم  که سال 2007 هست ادامه دارد .

نقد آلبوم The Open Door ! شما قدم به دنیای پر از سیاهی و رمز و راز درونی و شخصی Amy Lee گذاشتید !! . دنیایی که شاید کوچکترین تغییری با چند سال گذشته نداشته و همچنان با چاشنی صدای شفاف ، رسا و زیبای امی لی به شنونده عرضه می شو د. بن مودی ، یکی از ستونهای اصلی گروه ، در این آلبوم حضور ندارد . بعد از شنیدن آلبوم که بنظر می آید به شکلی نسخهٔ کامل شدهٔ آلبوم قبلی گروه ، یعنی Fallen باشد ، می شود دو نتیجه متفاوت گرفت : اول اینکه آلبوم قبلی به طور بسیار شدیدی تحت تاثیر امی لی بوده و حضور بن مودی تنها تکمیل کننده افکار امی لی بشمار می رفته ، و دوم اینکه احتمالا اگر بن مودی همچنان عضو گروه بود ، این آلبوم اینقدر شبیه آلبوم قبلی گروه نمی شد !!! . با تمام این تفاسیر باز هم امیلی هست که به کمک تری بالسامو آهنگها را ساخته و تنظیم می کند و البته کار قابل قبولی را هم منتشر می کند . قابل قبول ، بدون مقایسه با آلبوم قبلی گروه و حتی زیبا و تکان دهنده بدون در نظر گرفته قدرت آهنگسازی و فکری امیلی.
آلبوم با آهنگ Sweet Sacrifice شروع می شود . یک راک سریع ، گیتاری رعد آسا ، با صدای همچنان حزن انگیز و زیبای امیلی . Call Me When You’re Sober ، آهنگ مشهور این آلبوم ، یک آهنگ خشن ! ، عصبانی ! ، با دو گیتار و تغییر خط بین ریتم و ملودی آنها. Wieght Of The World یک آهنگ نه چندان قابل توجه . Lithium  یک تصنیف زیبا با پیانو . Lachrymosa  یه آهنگ عجیب و خارق العاده ، میکسی از گیتار ، استرینگ ، پیانو و کر . این آهنگ می تواند برای Soundtrack اثر فوق العاده‌ای از آب در بیاید. Like You با تمپوی میانه پیانو به زیبایی گیتار رو به بک گراند می فرستد و خودش آهنگ رو اداره می کند تا زمانی که موسیقی به اوج برسد. Lose Control ملودی سنگین و سیاه پیانو رو بهمراه دارد و می شد آن را یکی از قویترین آهنگهای آلبوم بحساب آورد . سال ۲۰۰۵ امیلی قرار دادی داشت برای ساخت موسیقی فیلم Narnia . اما این اتفاق نیفتاد و آهنگ با کمی تغییرات شد آهنگ آخر آلبوم یعنی Good Enough . بقیه آهنگهای آلبوم هم ترکیبی از تکرار مکررات هست . با صرف نظر از کارهای قبلی گروه و بدون مقایسه این آلبوم با آلبوم Fallen ، می شود گفت در کل آلبوم نسبتا خوبی رو می شنویم . البته باید این نکته رو در نظر گرفت که شهرت و محبوبیت امی لی بعنوان خواننده خوش صدا و آهنگساز خوش فکر گروه Evanescence و از طرف دیگه معروفیت آن بعنوان مدل مجلات ، علت اصلی موفقیت این آلبوم در کسب رتبه‌های چارتهای مختلف بشمار می آید.

در حال حاضر اعضای گروه اصلی گروه اونسنس شامل:

« امیلی » ( خواننده و رهبر گروه ) - « تری بالسامو » ( گیتاریست ) - « تیم مک کورد » ( بیسیست ) می باشند . دو عضو مهمان گروه که پس از اخراج « جان لی کامپت » ( گیتاریست ) و ترک « راکی گری » ( درامر ) از گروه به اونسنس ملحق شدند : Will Hunt ( درامر ) و Troy McLawhorn ( گیتاریست ) تا پایان تورهای اونسنس در تابستان ۲۰۰۷ گروه اونسنس رو همراهی می کنند . پایان



the Rasmus

در اوخر سال 1994 شکل گرفت یعنی زمانی که اعضای گروه هنوز در دبیرستان بودند و با نام Rasmus  به فعالیت میپرداختند. انها ضبط اولین سینگل خود را با عنوان (( اولین ))به صورت مستقل از طریق کمپانی Tegag   در اواخر دهه 95 منتشر کردند وقتی که هنوز گروه قرارداد انتشار اولین البوم خود را با کمپانی وارنر موزیک فنلاند به امضا نرسانده بود. البوم نخست گروه با نام Peep  زمانی منتشر شد که اعضای گروه همگی تنها 16 سال داشتند. این البوم یک جایزه طلائی گرفت و بیش از صد اجرای زنده در فنلاند و اسلونی دلیل محبوبیت زودرس گروه بود. راسموس دومین البوم خود را با عنوان Playboys در سال 97 منتشر کرد که مجدد با یک جایزه طلائی دیگر همراه شد و تک اهنگ Blue  از ان البوم به شدت مورد استقبال قرار گرفت. این موفقیت با یک تور بزرگ و حمایت گر البوم در فستیوالهای Rancid  و Dog Eat Dog  و حتی فستیوالهای معتبر استادیوم المپیک هلسینکی در فنلاند دنبال شد. گروه همچنین موفق به کسب جایزه گرمی فنلاند به عنوان بهترین هنرمند تازه وارد در سال 96 شد. البوم سوم گروه با نام Hell Of Tester   در سال 98 به بازار امد که با کلیپی برای سینگل پرطرفدار ان Liquid  همراه بود و توانست در شبکه MTV  مختص فنلاند با نام نوردیک نمایش گسترده ای داشته باشد. این اهنگ توانست در رای گیری منتقدین موسیقی فنلاند در جای خوبی قرار بگیرد و بدین ترتیب راسموس توانست رقابتی در کنار گروه های هم رده خارج از فنلاند همچون ردهات چیلی پیپرز و گاربج را اغاز کند.   اما این سال 2000 بود که گروه راسموس به The Rasmus  تغییر نام داد. البوم Into  در سال 2001 منتشر شد که جایزه پلانتینیوم دوبل را گرفت. اهنگ اول البوم با نام F-F-Falling  در اوایل سال توانست سه ماه پیاپی مقام اول در رده بندی به خود اختصاص دهد. دومین تک اهنگ گروه Chill نیز به موفقیت بسیاری رسید و پس از آن گروه به اجرای تور بزرگی در اسکاندیناوی و اروپا پرداخت که در آن برنامه با گروه HIM  و Roxette  همراه بود.

گروه به ضبط البوم Dead Letters  در سال 2003 در استودیوهای Nord  در سودان پرداخت که سرانجام اوایل سال 2003 در اروپا منتشر شد و به رده بالایی در کشورآلمان رسید. حادثه ای که در کشورهای استرالیا ، سوئیس و فنلاند تکرار شد.

این پیروزی سبب شد آلبوم به کشور های دیگر هم برود.سینگل درمیان سایه ها ( In The Shadows) در چارت های تاپ تن و سه اثر برتر انگلستان جای گرفت و همچنین از زوی منتقدین موسیقی استرالیا به عنوان یکی از 50 تراک برتر موسیقی سال برگزیده شد.

دومین تک اهنگ گروه برای بازارهای آمریکایی Guilty  نام داشت و همین باعث شد تا شنوندگان برای خرید البوم اقدام کنند. گروه به سرعت توانست نظر مخاطبین بسیاری را به خود جلب کند و با حضور در فستیوال Reading  در سال 2004 این مساله ثابت شد.

جالب اینکه در خلال این کنسرت یک بطری از سوی هواداران به سوی سن پرتاپ شد و چشم یکی از اعضای گروه آسیب دید.

گروه در سال 2005 دست به انتشار البوم جدیدی زد که Hide From The Sun   نام دارد که به نوعی زیباترین و قویترین و البته قویترین آلبوم راسموس است.

عکسهایی از گروه

 

 

 

لوگوی گروه

 

ایروهینونن Ero Heinonen

بیسیست راسموس که در کار خود توانای های خیره کننده دارد متولد 27 نوامبر 1979 که گهگاهی کاربک وکال را هم انجام میدهد.

 

 

 

پاولی رانتا سالمی Pauli Rantasalmi

گیتاریست کار ازموده گروه که در اول می 1979 متولد شد. او از اعضای اولیه گروه است و ما بقی سازها به غیر از گیتار را در حد عالی مینوازد و البته مدیر برنامه ها و تهیه کننده چند گروه دیگر از جمله Killers  و Kwan  هم هست.

عکس هایی از pauli

 

آکی هاکالا Aki Hakala

درامر گروه متولد 28 اکتبر 1979 در اسپوی فنلاند و زمانی که جانی درامر سابق گروه در سال 99 از این گروه جدا شد به انها پیوست بد نیست بدانید او پیشتر از ان دست به فروش تی شرتهای تبلیغاتی برای گروه میزد.

عکس هایی از aki

 

لوری ایلونن  Lauri Ylonen

خواننده اصلی گروه که در فنلاند با لقب پرنده شناخته می شود متولد 23 آپریل 1979 در هلسینکی. او اوایل می خواست یک درامر بشود اما خواهر بزرگش هانا اورا تشویق به خوانندگی کرد. لوری همچنین نویسنده اصلی اشعار اهنگهای گروه است اگرچه مابقی اعضا به کمک می کنند.فیلم مورد علاقه او Dancer In The Dark (یه اهنگ با همین نام در البوم HIDE FROM THE SUN ساخته شده) بیشتر شعر ها کار خود اوست البته با همکاری سایر اعضا

عکس هایی از lauri



him's biography

گروه هیم در سال 1991 توسط Ville Valo(وکالیست)،Linde(گیتاریست) و Mige Amoure(نوازنده باس) در فنلاند شکل گرفت. این باند در ابتدا His Infernal Majesty (به معنای سرور شیاطین!) نام داشت اما خیلی زود به مخفف آن H.I.M تغییر کرد.

هیم ابتدا به عنوان یک cover band (یعنی باندی که آهنگهای گروههای دیگر را بازخوانی می کند) شروع به کار کرد وآهنگهای گروههایی چون kiss, type O negative, danzing,Black Sabbath وDepeche Mode را بازخوانی می کرد.

اعضای فعلی گروه هیم عبارتند از:

- ویله والو- خواننده-ترانه سرا (از 1991 تاکنون)

- لیند- گیتار (از 1991 تاکنون)

- میگه آمور- باس(از 1991 تاکنون)

- امرسون برتون - کیبورد (از 2001 تاکنون)

- گاس لیپ استیک - درام (از 1999 تاکنون)

آلبوم های این گروه از ابتدا تا کنون عبارتند از:

Witches and other night fears -1992

This is only the beginning -1995

666ways to love:Prologue -1996

Greatest love songs Vol.666 -1997

Razorblade Romance -2000

Deep shadows and brilliant highlights - 2001

The single collection -2002

Love metal -2003

And love said no: The greatest hits 1997-2004 -2004 666

Dark light -2005

Uneasy listening Vol.1 -2006

Uneasy listening Vol.2 -2007

که دو آلبوم آخر شامل مجموعه ریمیکس ها و اجراهای زنده ی بهترین آهنگهای هیم از ابتدا تا کنون هستند.

سبک موسیقی هیم همیشه مورد بحث و اختلاف نظر بوده است. چرا که آهنگهای آن همه نوع سبکی از جمله راک گوتیک، راک آلترناتیو، هارد راک و حتی هوی متال را در بر می گیرد. خود اعضای هیم سبک باندشان را love metal می دانند. بنا به گفته ویله والو:" ما در جواب خبرنگاران و هوادارانی که از ما در مورد سبک موسیقیمان سوال می کردند نام آلبوم چهارم مان را love metal گذاشتیم."

Heartagram- لوگوی گروه هیم:






هارتاگرام که نماد و سمبل هیم است ترکیبی از یک قلب و یک ستاره پنج راس معکوس است. ویله والو این نماد را در روز بعد از تولد بیست سالگی اش خلق کرد. هارتاگرام سمبلی از تقابل و توازن بین زندگی و مرگ، عشق و نفرت، روشنایی و تاریکی، خیر و شر و حتی عشق و مرگ است(که این تقابل در ترانه های هیم هم زیاد دیده می شود). هارتاگرام اشتباها ً به ساتان و شیطان پرستی نسبت داده می شود و به همین دلیل (و همچنین به خاطر بعضی از ترانه های گروه، سبک آهنگها و حتی نوع پوشش اعضای گروه) عده ای هیم را یک باند ساتان می دانند که البته خود اعضای هیم بارها آنرا تکذیب کرده اند.

نام گروه:

نام گروه در ابتدا His Infernal Majesty بود که ظاهرا ً به طور فی البداهه و بیشتر به صورت یک شوخی انتخاب شد. وقتی گروه به شهرت رسید اعضا نام گروه را به دلایل مختلف از جمله مشکل بودن تلفظ آن برای فنلاندی ها،جدی نبودن این نام و سوتفاهم هایی که از این نام برای عده ای بوجود آمده بود، به HIM تغییر دادند. البته ویله والو در بعضی مصاحبه ها اعلام کرده که His Infernal Majesty باند دیگری بوده و نام HIM مخفف کلمه خاصی نیست.

هنگامی که گروه قصد داشت اولین آلبوم خود در امریکا( Razorblade romance ) را منتشر کند نتوانست از عنوان HIM استفاده کند. زیرا يک گروه موسیقی نیویورکی به این نام وجود داشت. به همین دلیل با نام HER آلبوم خود را بیرون داد و در آن زمان در تورهای اروپایی از نام HIM and HER استفاده می کرد. تا اینکه گروه توانست حق استفاده از نام HIM در امریکا را خریداری کند و از آن زمان تا کنون در سراسر دنیا به همین نام شناخته می شود.



ویله والو خواننده, ترانه سرا و آهنگساز گروه HIM است. بسیاری او را مرد اول راک فنلاند می دانند.مانند بسیاری از گروههای موسیقی دیگر که گروه به واسطه خواننده اش شناخته می شود, اکثرا HIM را با ویله والو می شناسند. به همین خاطر در اینجا به بیوگرافی و اطلاعات جانبی درباره او اشاره می شود:

تولد و دوران کودکی:
ویله هرمانی والو (Ville Hermanni Valo) در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۶ (برابر با ۱ آذر ۱۳۵۵) در Vallila واقع در حومه هلسینکی در کشور فنلاند متولد شد. خانواده والو بعد از تولد ویله به شهر Oulunkyläنقل مکان کردند. جائیکه ویله به مدت ۱۷ سال در آن ساکن بود. والدین او عاشق موسیقی بودند و از همان کودکی او را با آهنگهای خواننده های مشهور فنلاندی مانند TapioRautavaara, Rauli Badding Somerjoki آشنا کردند.حدودا ۸ ساله بود که دخترعموی بزرگترش او را باندهای بزرگی چون Iron Maiden, Black Sabbath و Kiss آشنا کرد. ویله در ۹ سالگی وارد مدرسه موسیقی پاپ و جاز در هلسینکی شد. جائیکه با دوستانش لیند و میگه آشنا شد و سالها بعد با هم HIM را پایه گذاری کردند. در آن مدرسه ویله سبکهای مختلف موسیقی را آموخت و به مرور زمان به سبکهای موسیقی از جمله رگا(موسیقی جامائیکایی), early bluse و موسیقی کانتری با زمینه شرقی مانند جانی کش, روی اربیسون و نیل یانگ علاقه مند شد. ویله در آن سالها به فعالیت در زمینه موسیقی با نواختن گیتار و درامز پرداخت و در گروههای مختلف هلسینکی از جمله B.L.O.O.D (از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹), Eloveena boys (از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸), Kemoterapia (از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷) و ... فعالیت کرد.

تولد HIM:
اواخر زمستان ۱۹۹۱ ویله به همراه میگه و لیند, گروه His Infernal Majesty را تشکیل دادند. در این باند لیند گیتار و ویله و میگه باس می زدند. از ۱۹۹۱تا ۱۹۹۴ آنها فقط مشغول تمرین بودند و هم زمان در باندهای دیگری نیز فعالیت داشتند. در ۱۹۹۴ میگه موقتا باند را ترک کرد تا سربازی اش را تمام کند ولی در ۱۹۹۵ باند دوباره تشکیل شد و آنها تصمیم گرفتند اولین دموی خود را ضبط کنند. اما نتوانستند خواننده ای برای گروه پیدا کنند. بنابراین ویله برای اولین بار خواندن را تجربه کرد و پس از آن وکالیست تمام وقت گروه شد. در همان زمان آنها آهنگ Wicked Game (اثر Chris Issak) را کاور کردند که نقطه عطفی در کار آنها بود. چراکه در ۱۹۹۶ توجه کمپانی RCArecords را جلب کرد و به ضبط اولین آلبوم آنها Greatest Lovesongs, Vol. 666 در ۱۹۹۷ در RCA منجر شد. بعد از آن اعضای جدیدی هم به باند اضافه شدند و اسم خود را به HIM تغییر دادند و تا کنون ۵ آلبوم کامل و تعدادی سینگل و کلکشن منتشر کرده اند.
خانواده:
کاری والو (Kari Valo پدر ویله که فنلاندی است. او در زمان تولد ویله راننده تاکسی بود. پس از آنکه خانواده والو در Oulunkyläساکن شدند کاری مغازه دار و صاحب یک adult shop شد. ویله در اوایل جوانی و پیش از آنکه موسیقی حرفه اصلی اش شود, مدتی در مغازه پدرش مشغول به کار بود. خودش می گوید که محیط آنجا برایش بسیار خسته کننده و کسالت بار بود و همانجا بود که فهمید باید موزیسین شود. چون موسیقی تنها کاری بود که بلد بود و علاقه داشت. پدر ویله به موفقیت های امروز پسرش افتخار می کند, تنها چیزی که او را متأسف می کند این است که ویله هرگز گواهینامه رانندگی نگرفت!
آنیتا والو (Anita Valo مادر ویله که اصالت مجارستانی دارد. او هم اکنون در کنار پدر ویله در هلسینکی ساکن است. ویله رابطه بسیار خوبی با مادرش دارد و حمایت او را یکی از عوامل اصلی موفقیتش می داند. ویله در اواخر نوجوانی ترک تحصیل می کند تا تمام وقت و انرژی اش را صرف موسیقی کند و معتقد است که در آن زمان مادرش خیلی خوب او را درک و پشتیبانی کرد. عکس مادر ویله را می توان بر جلد سی دی 666 ways to love مشاهده کرد.
جس والو (Jesse Valo برادر ویله که ۸ سال از او کوچکتر و متولد ۱۹۸۴(همسن منه![IMG]file:///C:/DOCUME%7E1/HAMED/LOCALS%7E1/Temp/msohtml1/01/clip_image003.gif[/IMG]) می باشد. او به صورت حرفه ای به ورزش بوکس Muay thai می پردازد و در این رشته مدالهای اروپایی و جهانی هم دارد.(نمی دونم این چه جور بوکسیه. اما هر چی هست احتیاج به قوی هیکل بودن نداره! حیف که عکس جس رو ندارم وگرنه اینجا میذاشتم تا منظورمو بفهمین!) او همچنین در زمینه موسیقی فعالیت دارد و نوازنده باس در گروههای Vuk و Iconcrash بوده است.
دوستان:
بم مارجرا (Bam Margera اسکیت بوردر و کارگردان امریکایی و ستاره فیلم Haggard و برنامه های تلویزیونی Viva la Bam و Jackass دوست صمیمی ویله و طرفدار پروپاقرص HIM است. آشنایی آنها به سال ۲۰۰۰ برمی گردد که بم در سفری به فنلاند آهنگهای HIM را می شنود و همه آلبوم های آنها را می خرد. بم از هارتاگرام (لوگوی HIM) در لباسها, اسکیت بوردها و تاتوهایش استفاده می کند تا جائیکه بسیاری هارتاگرام را لوگوی بم می دانند. خود ویله, بم را یکی از عوامل شهرت HIM به خصوص در امریکا می داند و معتقد است که بسیاری به واسطه بم HIM را شناخته اند. ویله در Viva la Bam و Jackass حضور کوتاهی داشته و نام کاراکتر بم در فیلم Haggard «والو» بود. بم همچنین چهار موزیک ویدئو برای HIM کارگردانی کرده است (که به نظر من بهترین ویدئوهای هیم اند.
Buried alive by love, The sacrament, And love said no, Solitary man



سوزانا: دختری فنلاندی که ویله به مدت ۵ سال و نیم با او دوست بود. ویله تلویحا از او به عنوان منبع الهامش برای آهنگهای آلبوم Razorblade Romance یاد کرده.(اگه به آهنگهای این آلبوم مثل Razorblade kiss, Poison girl یا gonewith the sin توجه کنین متوجه میشین که با آهنگهای دیگه هیم حتی عاشقانه ها تفاوت داره) سوزانا به جز حضور در یکی دو فستیوال در کنار ویله, در انظار عمومی دیده نشد و رابطه آنها همیشه خصوصی و دور از جنجال رسانه ها بود. اما این رابطه حدود ۲۰۰۲ به اتمام رسید. ظاهرا تورهای طولانی مدت HIM و دور بودن ویله از خانه دلیل اصلی این جدایی بود. هنگامیکه ویله با سوزانا دوست بود یک حرف S بر سینه اش تاتو کرده بود (ظاهرا کادوی تولدی از طرف سوزانا بوده). بعد از اینکه رابطه آنها به پایان رسید و از هم جدا شدند ویله این تاتو را تغییر داد.(فکر کنم الان یک هارتاگرامه)
یونا نیگرن (Jonna Nygren مجری تلویزیون و مدل معروف فنلاندی که با ویله نامزد بود. رابطه آنها چهار سال به طول انجامید و آنها یک خانه و یک استودیوی موسیقی مشترک داشتند. آنها هنگام نامزدی حرف اول اسم همدیگر را بر انگشت حلقه شان تاتو کردند. بر خلاف سوزانا, یونا بارها در کنار ویله در مراسم مختلف ظاهر شد و عکس آنها بر جلد مجلات فنلاندی زیادی به چاپ رسید. با وجود اینکه قرار بود آنها در زمستان ۲۰۰۷ به طور رسمی باهم ازدواج کنند, رابطه شان اواخر سال ۲۰۰۶ و پس از یک مشاجره سنگین به اتمام رسید.







کوتاه درباره ویله والو:

- اولین ساز موسیقی که ویله نواخت بانگو درامز در سه سالگی اش بود. او اکنون به نواختن گیتار, گیتار باس و درامز تسلط دارد و در بعضی آهنگهای HIM گیتار و درام زده است.

- در ۸ سالگی اولین آلبوم موزیکش Animalize از Kiss را خرید و با شنیدن آن تصمیم گرفت که در آینده موزیسین شود.

- اولین ترانه اش را حدود ۱۴ سالگی سرود. ویله می گوید: در آن زمان عاشق دختری بودم که خود او عاشق صمیمی ترین دوستم شد.این ماجرا تأثیر زیادی بر زندگیم گذاشت و تغییرات اساسی در من ایجاد کرد.

- در کودکی تحت تأثیر افراد مشهوری چون الویس پریسلی و جن سیمونز به خوانندگی علاقه مند شد.

- دروس مورد علاقه اش در مدرسه بعد از موسیقی ریاضیات و زیست شناسی بودند.

- ویله انگلیسی حرف زدن را با تماشای کارتونهای زیرنویس شده یاد گرفت.

- اولین دوست ویله سگ خانواده اش Sami بود. ویله به کمک او راه رفتن را آموخت. بعد از مرگ سَمی ویله دچار آسم و آلرژی شدید به حیوانات شد. در واقع آسم ویله باعث شد او در ۱۸ سالگی مستقل شود. خودش می گوید: ما بعد از سَمی حیوان خانگی دیگری نداشتیم. تا اینکه خانواده ام سگی را که صاحبش او را رها کرده بود به خانه آوردند.در آن زمان مدتی می شد که من داروهای آسمم را مصرف نمی کردم. بنابراین با ورود آن سگ دچار حمله آسمی شدیدی شدم به طوریکه به مدت دو هفته در بیمارستان و در بخش بیماران سرطان ریه بستری شدم.یک روز پدرم برای دیدنم به بیمارستان آمد و خبر داد که برایم یک آپارتمان در هلسینکی اجاره کرده.این خبر مرا خیلی خوشحال کرد و آن شروع استقلال من بود, اگرچه تا مدتی پدرم اجاره خانه ام را می پرداخت!

- آسم ویله مزیت دیگری هم برایش داشت و باعث شد که از خدمت سربازی معاف شود!

- ویله در هر روز حدود ۶۰ نخ سیگار می کشد تا به صدایش حالتی گرفته و خش دار بدهد. خودش اعتراف کرده که در نوجوانی تحت تأثیر جیمز دین تمایل به سیگار کشیدن پیدا کرده است.

- ویله به مطالعه علاقه زیادی دارد و تأکید می کند که بسیاری از کتابهایی که خوانده در ترانه ها و آهنگهایش تأثیر زیادی داشته اند. از نویسندگان محبوبش به نویسنده فنلاندی Timo K. Mukka و نویسندگان امریکایی Edgar Allen Poe و Charle Bukowski اشاره می کند. (چشمهای ادگار آلن پو پشت ویله تاتو شده.)

- فیلمهای مورد علاقه ویله کابوس پیش از کریسمس, ارباب حلقه ها, سکوت بره ها (همه ورژنهایش), وحشت و نفرت در لاس وگاس و Wrong Turn هستند.

- شهرهای محبوب ویله آمستردام, رم و پاریس هستند. اما برای زندگی شهر محبوبش هلسینکی است. بعد از فنلاند دوست دارد ساکن امریکا باشد.

- غذاهای محبوب ویله پاستا, سوشی, مرغ تند و غذاهایی که برنج دارند - به طور کلی غذاهای ایتالیایی و آسیایی- است.

- نوشیدنیهای محبوبش آبجو, شراب سرخ و Ice wine (شراب شیرین کانادایی) است.

- ویله به همراه میگه و لیند باندهای دیگری هم تشکیل دادند: Black Salem, The Rollers و Daniel Lioneye. اما هیچکدام فعالیت و شهرت HIM را نداشتند.

- ویله خارج از باند HIM با باندهای فنلاندی دیگری از جمله The 69 eyes و Apocalyptica همکاری داشته است.




لیند (Linde)

ساز: گیتار

تاریخ تولد: ۱۲/۸/۱۹۷۶

دارای یک برادر کوچکتر

آهنگ مورد علاقه: همه آهنگهای Iggy pop - Borellus - HIM

فیلم مورد علاقه: From dusk till dawn

رنگ محبوب: سبز

شهر محبوب: Luxer (در مصر)

غذای محبوب: غذاهای ایتالیایی

نوشیدنی محبوب: آبجو

علاقه مند به: مدیتیشن - تجرد!

بیزار است از: غریبه ها

افراد مورد ستایش: Steve Vai - John Lee Hooker

- نام حقیقی لیند Mikko Viljami Lindström است. دیگر اسمهای مستعار او لی لی لایزر, دانیل لاینای و داپ دنی هستند.

- لیند در سال ۲۰۰۱ در کنار فعالیت در باند هیم, باندی به نام دانیل لاینای (Daniel Lioneye and the Rollers ) را تشکیل داد. در این باند خودش خواننده و گیتاریست, ویله والو درامر و میگه بیسیست بودند. در سپتامبر ۲۰۰۱ اولین (و تنها) آلبوم این گروه به نام King of Rock'n Roll منتشر شد که سبک آن به کارهای الویس پریسلی شباهت دارد.

- آهنگ King of Rock'n Roll در شروع برنامه Viva la Bam (شوی تلویزیونی بم مارجرا) پخش می شود.

- لیند در اواسط دهه ۹۰ میلادی به دلیل افسردگی شدید حدود دو سال در بیمارستان روانی بستری بود.

- او دارای یک فرزند دختر به نام الیویا است که متولد ۶ مارچ ۲۰۰۳ (در حال حاضر ۴ ساله) می باشد.



********************





میگه (Mige)

ساز: باس

تاریخ تولد: ۱۹/۱۲/۱۹۷۴

دارای یک برادر بزرگتر به نام هلموت

آهنگ مورد علاقه: ‌Black Sabbath - War Pigs

فیلم مورد علاقه: Sleepy Hollow (همون سوار بی سر!)

رنگ محبوب: رنگ ردای سارومان! ( حتما منظورش سفیده. ظاهرا خیلی ارباب حلقه ها دوست داره!)

شهر محبوب: بارسلونا

غذای محبوب: غذای روح!

نوشیدنی محبوب: قهوه - آب - نکتار

علاقه مند به: کلیساهای کاتولیک - معماری (ایول!) - چارلی چاپلین - سازهای عجیب - مدیتیشن - اهرام - عکاسی

بیزار از: ظلم و ستم - نفرت - پرخاشگری - ارواح و ترسهای شبانه - ارواح خبیث (یه ذره توهم زده!) - حسادت - مراکز خرید مدرن

افراد مورد ستایش: اعضای باند بلک سابات - ویله والو - لی لی لایزر ( همون لیند) - Suho Superstar

- نام واقعی او Mikko Henrik Julius Paananen است. نامهای مستعار دیگر او Migé Amour و Michael Eros هستند.

- میگه (یا میژه) در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. پدرش عاشق موسیقی کلاسیک بود و میگه از کودکی در میان انواع سازها رشد کرد.

- هنگامی که ۱۳ ساله بود والدینش از هم جدا شدند و او همراه با مادرش زندگی می کرد.

- میگه, ویله و لیند در نوجوانی با هم آشنا شدند. آنها در باندهای مختلفی باهم فعالیت کردند و در نهایت باند هیم را تشکیل دادند.

- در جواب اینکه چرا باس را به عنوان ساز اصلی اش انتخاب کرده گفته دلش برای باس می سوخت! چون هیچکس دوست ندارد باس بزند!

( ویله توی یه مصاحبه گفته بود که میگه هیچوقت مسواک نمیزنه و حمام نمیکنه! با این وجود تا حالا پاش به دندونپزشکی نرسیده و حتی یه دندون خراب هم نداره!)



********************





گاس (Gas)

ساز: درامز

تاریخ تولد: ۸/۲/۱۹۷۱

آهنگ مورد علاقه: Discharge - Slayer

فیلم مورد علاقه: Scar Face

رنگ محبوب: سبز جید

شهر محبوب: نیویورک

غذای محبوب: سوشی و اصولا غذاهای ژاپنی

نوشیدنی محبوب: آبجو - GT

علاقه مند به: فیلم - خودکار! - موتورسیکلت - سیگار

بیزار از: غذای بد - مردم بد - تلفن برای زود بیدار شدن!

افراد مورد ستایش: Darius Kasparaitis - Krzysztof Oliwa - Herra no.66 - Dave Lombardo -

Daniel Lioneye ( این لیند خیلی طرفدار داره ها!)

- نام حقیقی گاس Mika Kristian Karppinen است.

- تنها عضو باند هیم است که اصالت فنلاندی ندارد و سوئدی است.

- به جز درامز, گیتار و باس هم می نوازد و تجربه خوانندگی در گروه VALVONTAKOMISSIO را هم دارد.



********************



بارتون (Burton)

ساز: کیبورد

تاریخ تولد: ۱۷/۱۰/۱۹۷۴

آهنگ مورد علاقه: Horst Mamerow - Klarinetten Polka

فیلم مورد علاقه: City Lights چارلی چاپلین

شهر محبوب: هلسینکی

غذای محبوب: پیتزا

نوشیدنی محبوب: قهوه

علاقه مند به: همه چیز

بیزار از: مک دونالد ( مثلا به همه چیز علاقه مند بود!)

- بارتون را می توان جدیدترین عضو هیم نامید. او در سال ۲۰۰۱ به هیم پیوست و جایگزین Zoltan نوازنده سابق کیبورد در هیم شد. جالب آنکه پیش از آنکه Zoltan از هیم جدا شود محبوبترین عضو باند بعد از ویله والو بود.



nickelback biography

نيکل بک Nickelback يک گروه موسيقي راک، اهل کشور کاناداست که در سال 1995 در آلبرتا Alberta، با حضور Chad Kroeger ، Mike Kroeger و Ryan Vikedal شکل گرفت. آهنگ "How You Remind Me" از سومين آلبوم اين گروه که "Silver Side Up" نام داشت، توانست در رده اول محبوب ترين آهنگ هاي کانادايي قرار گيرد و همزمان آهنگ برتر Billboard Hot 100 ، چارت هفتگي مجله آمريکايي مشهور"بيلبورد" شد.

اين موفقيت که اولين بار نصيب گروه موسيقي کانادايي "The Guess Who" در آلبوم "American Woman" شده بود، براي دومين بار توسط گروه نيکل بک تکرار شد.

از ميان جوايز معتبري که اين گروه تا کنون موفق به دريافت آنها شده مي توان به : نه جايزه از Juno Awards، بزرگترين جشنواره موسيقي کشور کانادا، يک جايزه American Music Award ، جايزه MTV Video Music Award براي آهنگي در فيلم "قهرمان Hero " و جايزه World Music Award براي پرفروش ترين آلبوم راک، اشاره نمود. نيکل بک علاوه بر موارد فوق که با دريافت جايزه همراه بود، در رشته هاي متعدد ديگري از جشنواره هاي مذکور نيز در ليست کانديدها قرار داشته است. در چهارم دسامبر سال 2006 اين گروه با کسب سه جايزه از پنج مورد کانديد شده در Billboard Music Awards ، موفقيت خود را مجددا تکرار نمود.

آخرين آلبوم اين گروه با نام All the Right Reasons تا کنون بيش از 4.8 ميليون نسخه در سراسر آمريکا و بيش از 7 ميليون نسخه در سراسر جهان به فروش رسيده است.

This Is How You Remind Me

هر چند بنيان گذاران اين گروه از آلبرتا، شهر کوچکي در شرق کلگري Calgary کانادا برخاستند، در حال حاضر در ونکوور Vancouver شهري در جنوب غربي بريتيش کلمبياي کانادا British Columbia ساکن هستند. نام اين گروه برگرفته از نيکل nickel ، سکه پنج سنتي کانادايي است که برادر Mike Kroeger در کافي شاپي که در آن مشغول کار بود، معمولا به عنوان بقيه پول به مشتريان بر مي گرداند و همواره اين عبارت را به کار مي برد : " Here's your nickel back " به معناي "اين هم سکه پنج سنتي، بقيه پول شما".

نيکل بک در ابتدا با حمايت قانون Cancon - قانوني که بر طبق آن هر گروهي جهت ورود به عرصه حرفه اي موسيقي کانادا، لازم است درصد مشخصي از آهنگ هايش از راديوي سراسري اين کشور پخش شده باشد- کارخود را آغاز نمود. آهنگ "Leader of Men " اولين موفقيت اين گروه بود که متعاقب آن آلبوم Silver Side Up را منتشر نمودند. آهنگ "How You Remind Me" از اين آلبوم به عنوان محبوب ترين آهنگ سال 2002 برگزيده شد و نيکل بک را به اوج شهرت رساند. پس از آن، تا به امروز کليه آلبوم هاي اين گروه با موفقيت چشمگيري مواجه شده است.

آهنگ "Photograph" نيکل بک نيز کانديد دريافت جايزه بهترين آهنگ سال در Juno Awards سال 2006 بود.

در ماههاي مه و ژوئن سال 2006، نيکل بک با بون جووي Bon Jovi ، در برگزاري بخش اروپايي تور Have A Nice Day Tour همکاري نمود که طي آن در کشورهايي چون آلمان، جمهوري ايرلند، هلند، اتريش، سوئيس و نهايتا نيز انگلستان به اجراي کنسرت پرداختند.

آخرين آلبوم اين گروه، با کانديد شدن در شاخه هاي : محبوب ترين گروه راک، بهترين آلبوم پاپ – راک و بهترين گروه آلترناتيو، در رده هاي بالاي جدول کانديداي سي و چهارمين دوره American Music Awards که در 21 نوامبر سال 2006 برگزار شد، قرار گرفت و توانست جايزه بهترين آلبوم پاپ – راک را به خود اختصاص دهد. در 15 نوامبر سال 2006 مقارن با سي و دومين سالروز تولد Chad، نيز نيکل بک در جشنواره World Music Award جايزه بهترين گروه راک را به خود اختصاص داد.

در حال حاضر اعضاي نيکل بک در حال تهيه و تدارک ششمين آلبوم خود به سر مي برند که طبق برنامه قرار است در اواخر سال 2007 يا اوايل 2008 روانه بازار شود و تا کنون هيچگونه اطلاعاتي در مورد جزئيات اين آلبوم منتشر نشده است.

پنج آلبوم اين گروه تا به امروز عبارتند از : Curb که ماحصل کار نيکل بک طي سالهاي 1996/2002 است، The State در سال 2000، Silver Side Up در 2001، The Long Road در 2003 و All The Right Reasons در سال 2005. Brandon Kroeger نوازنده درام در سالهاي 1996 و 1997 با گروه نيکل بک همکاري داشت، پس از او Ryan Vikedal از سال 2000 تا سال 2005 به عنوان نوازنده در اين گروه فعاليت مي کرد. در حال حاضر نيز اعضاي گروه عبارتند از : Chad Kroeger خواننده اصلي و نوازنده گيتار دوم ، Ryan Peake نوازنده اصلي گيتار و خواننده دوم گروه، Mike Kroeger نوازنده گيتار، Daniel Adair نوازنده درام و پرکاشن.



linkin park

در دبيرستان واشنگتن شخصي بنام چستر بنينگتون به عنوان خواننده وارد گروهي بنام گري ديز (Grey Daze) مي‌شود، گروه دو آلبوم بنامهاي No Sun Today و Wake Me منتشر ميکند. اما بعد از مدتي به خاطر مشکلاتي که چستر با گروه داشت مجبور مي‌شود گروه را ترک کند.

این تصویر تغییر اندازه داده شده. برای نمایش آن به صورت کامل لطفا روی این نوار کلیک نمائید. اندازه اصلی تصویر 800x598 و حجم آن 125KB می باشد.

در همين ايام Brad Delson (گيتاريست گروه) و Mike Shinoda (رپ وکال) گروه با هم تمرين موزيک ميکردند و در دانشگاه هم مشغول تحصيل بودند. Delson در UCLA واقع در Westwood-California و Shinoda هم در دانشگاه Art Center College Of Design واقع در Pasadena-California. گيتاريست گروه يعني Brad در UCLA با Dave Farrel (بيس گيتاريست) آشنا ميشه. Delson و Farrell با هم در خوابگاه چون هم اتاق بودند به تمرين موسيقي ميپرداختند در اون موقع Dave در گروه the Tasty Snax همراه Mark Fiore فعاليت حرفه اي ميکرد که البته گروه بعد از مدتي به The Snax تغيير نام پيدا کرد. در همين اوضاع Mike Shinoda با Mr.Hahn (دي جي) گروه در دانشگاه آشنا شد.

Farrell و Hahn به Super Xero که البته اسمش کوتاهتر شد Xero پيوستند و پنج نفري بهمراه يه وکاليست بنام Mark Wakefield شروع به ضبط اولين آلبوم خود کردند يه نوار دمو (Demo Tape) و گروه نوار رو به چندين کمپاني براي انتشار فرستادند اما متاسفانه هيچکدام حاضر به بستن قرارداد با Xero نشد. چندي بعد Mark گروه رو ترک کرد.

بنابراين Mike يه آگهي مبني بر نياز به يه خواننده تمام وقت تنظيم و پخش کرد در همين زمان هم Brad به عنوان مسئول فني ارتباطات در يکي از نمايندگي هاي Warner Brothers و براي Jeff Blue شروع به کار کرد و بعد از مدتي کوتاه Blue چستر رو به اونها (Brad and Mike) معرفي کرد, خواننده اي جوان و مستعد از شهر Phoenix که بدنبال يه گروه براي عضويت ميگرده.

Shinoda و Delson يه نوار از کارهاي خودشون رو بصورت Instrumental (بدون کلام) براي Chester Bennington فرستادند تا چستر صداي خودش رو روي نوار ضبط و براي اونها مجددا بفرسته. بعد از مدتي کوتاه چستر با مايک تماس تلفني گرفت و از پشت همون تلفن کار خودش رو براي وي پخش کرد, گروه از کار چستر خيلي خوششون اومد و ازش خواستند تا سريعا از Phoenix به LA پرواز کنه و کار خودش رو تحويل و يه تست نهايي در استديو بده و اگه مورد قبول قرار گرفت قرارداد با گروه رو امضاء کنه. چستر در استديو حاضر شد و بعد از تستي که داد چند خواننده ديگري که براي تست اومده بودند اصلا اونجا رو با شنيدن صداي چستر ترک کردند (چون اميدي ديگه نميديدند! :-> ).

ديگر بصورت جدي Bennington خواننده گروه شده بود و در همين هنگام گروه اسم خود رو از Xero به Hybrid Theory تغيير دادند, گروه ديگه کامل شده بود ولي Farrell مجبور شد بطور موقت اونها رو ترک کنه و به گروه سابق خودش يعني the Tasty Snax/The Snax بپيونده براي انجام يه سري تور! براي همين گروه براي ضبط اولين آلبوم EP خودش بيسيست نداشت به همين منظور Delson و فردي بنام Kyle Christener بطور موقتي مسئوليت Bass Guitar گروه رو پذيرفتند. بالاخره اواسط سال 1999 آلبوم EP منتشر شد که البته تنها 1 هزار نسخه فروش داشت. بعد از تلاش زياد سر انجام گروه موفق شد نظر Warner Brothers رو بخودش جلب کنه و با اونها قراردادي امضاء کنه اما همچنان Farrell در غيبت به سر ميبرد بنابراين گروه تصميم به آوردن يه Bass Guitaris حرفه اي بنام Scott Koziol گرفت. Scott در ويدئو کليپ "One Step Closer" براي آلبوم "Hybrid Theory" محصول سال 2001 نوازندگي ميکنه و در چند صحنه از کليپ بطور آشکار ديده ميشه.

LP سال 1999 با Warner Bros قرارداد خودشو امضاء کرد البته بايد از Blue واقعا تشکر کرد چون هم Chaz رو به گروه معرفي کرد و هم اينکه باعث شد تا LP با Warner قرارداد خودش رو ببنده. خب همونطورم که تو بيوگرافي چستر گفتم گروه به خاطر قانون کپي رايت اين دفعه مجبور به تغيير نام ميشه چون يه گروه انگليسي قبلا نام Hybrid رو براي خودش انتخاب کرده بود!


نظر Bennington بيشتر روي Lincoln Park بود مکاني که چستر در Santa Monica-California (يه Christine Reed Park) زياد بهش سر ميزنه! چستر بدنبال يه نام مناسب براي گروه بود و ميگفت Lincoln Park در سراسر کشور معروفه و ميتونه نام خوبي براي گروه باشه. اما به اين نتيجه رسيدند که اين نام گروه رو به عنوان يه گروه عامي و معمولي نشون ميده در ضمن دامين LincolnPark.com نيز قبلا رجيستر شده بود و گروه توانايي مالي براي خريد اون رو نداشت بنابراين تصميم گرفتند با تغييري کوچک Lincoln رو به Linkin تغيير داده و وبسايت LinkinPark.com رو خريداري کنند.

2000~02 From Hybrid Theory To Reanimation ::

در 24 اکتبر سال 2000 لينکين پارک اولين آلبوم با نام جديدش منتشر کرد Hybrid Theory که در USA ابتدا بيرون اومد. که آهنگ High Voltage تو اين آلبوم حذف شد High Voltage يکي از آهنگهاي LP در EPي که داده بودند بود. بعد از بيرون آمدن اولين سينگل يعني One Step Closer شبکه MTV تو آهنگهاي Rock بيشتر از همه اين Single رو ميذاشت و گروه رفته رفته جهاني تر ميشد.

LP اولين کنسرت رسمي خودش رو در 17 دسامبر سال 2000 قسمتي کوچک در KROQ Radio's Almost Acoustic Christmas اجرا کرد, به همين مناسبت هم Shinoda آهنگي تحت عنوان My December نوشت و آماده اجرا کرد, که اين آهنگ هم بروي آلبوم قرار نگرفت. که البته اين آهنگ بعد از کنسرت بروي آلبومي بوسيله KROQ DJs Kevin and Bean قرار گرفت.

در اوايل سال 2001 Phoenix دوباره به LP برگشت و گروه دومين Single خودش رو يعني Crawling منتشر کرد و برنده جايزه Grammy در قسمت Best Hard Rock Performance شد! لينکين پارک بعد از اين جايزه عازم اولين تور بين المللي خودش يعني Ozzfest شد بهمراه گروهايي چون: Black Sabbath, Marilyn Manson, Slipknot, Papa Roach, Disturbed, Crazy Town and Zakk Wylde's Black Label Society.

اواسط سال 2001 LP سومين Single خودش In The End رو منتشر کرد و اين آهنگ براي گروه بيشترين شهرت رو کسب کرد و در سال 2001 جزء پرطرفدارترين آهنگهاي سال شناخته شد. ويدئو کليپ اين آهنگ توسط Nathan "Karma" Cox and Hahn کارگرداني شد و اين ويدئو داراي يه سبک تک و منحصر به فرد بود که البته بعد از اون گروهاي ديگه از اين کليپ تقليد کردند.

در 2 سپتامبر سال 2001 LP اولين DVD خود يعني Frat Party at the Pankake Festival رو منتشر کرد که شامل تمام کليپها بعلاوه مصاحبه با اعضا و تصاويري از سري کنسرتهاي سال 2001. همچنين يه سري دوربين مخفي نيز در ويدئو وجود داره که در نوع خودش ديدني و خنده داره! بعلاوه آهنگ A Place For My Head که در سال 1999 در استديو ضبط شده!.

در ماه نوامبر يکي از دوستان نزديک Jessica Bardas پيشنهاد تشکيل يه کلوب براي هوادان LP رو داد که بچه هاي گروه بعد از کمي فکر کردن به اين نتيجه رسيدند پيشنهاد عاليه! پس Linkin Park Underground يا همون LPU تشکيل شد که براي هوادارن هر سال يه CD و T-shirt و يکسري چيز ديگه (Pick, Stickers, Posters) رو ميفرستد.

در اوايل سال 2002 لينکين پارک آماده براي شرکت در سري کنسرتهاي Project Revolution شد, اولين برنامه اونها همراه گروهاي Adema, Cypress Hill and DJ Z-Trip بود. در جريان رقابت در تور Shinoda و Hahn تصميم گرفتند تا آهنگ Its Goin' Down رو بهمراه the X-ecutioners اجرا کنند.

بعد از مدتي کوتاه Shinoda تصميم به انتشار يه آلبوم به صورت ريمکس (Remix) گرفت. در ابتدا Mike ميخواست فقط دو تا آهنگ رو ريمکس کنه و بصورت يه EP بيرون بده, اما با تشويق Delson و Hahn مخصوصا, مايک تصميم گرفت قضيه رو جديتر کنه و يه آلبوم کامل ريمکس کنه.

پروژه جديد Reanimation نام داشت, که داراي يه سري ريمکس از آلبوم Hybrid Theory بود. که البته آهنگهاي My December و High Voltage که در اين آلبوم اضافه شدند توسط دو ريمکسر ديگه ميکس شدند همچنين گفته ميشه که مايک در تهيه اين آلبوم از 50 ريکسر (Remixer) خواسته تا آهنگهاي LP رو ريمکس کنند و خودش از بين اونها بهنرينها رو دستچين کرده! اما جدا از اينها دو آهنگ که انتخاب شده بودند روي آلبوم قرار نگرفتند يکي: the Crystal Method's remix of "Points of Authority" (featuring on the CD of the second installment of the LPU) و ديگري Marilyn Manson's remix of "By Myself". آهنگ My December توسط Team Sleep ريمکس شد و مورد قبول مايک قرار گرفت, Shinoda آلبوم رو بصورت CD منتشر کرد چون هنوز بنظر ميرسيد قصد اضافه کردن آهنگ به آلبوم رو داشت!

بقيه آرتيستهاي معروفي که در تهيه اين آلبوم همکاري داشتند: Chali 2na of Jurassic 5, Stephen Richards of Taproot, Kelli Ali of Sneaker Pimps, Aaron Lewis of Staind, the Humble Brothers, Jonathan Davis of Korn, Aceyalone, The X-Ecutioners, Black Thought and Jay Gordon of Orgy.

آلبوم در 30 جولاي سال 2002 بهمراه اولين Single خود يعني "Pts.of.Athrty" ("Points of Authority") remixed by Orgy's Jay Gordon منتشر شد. در ماه نوامبر دومين نسخه از LPU يعني Underground 2.0 با طراحي جديد ساخته شد. در اين EP جديد که براي اعضاي LPU در نظر گرفته شده بود آهنگهاي Crystal Method's remix of "Points of Authority" و "Dedicated" بعلاوه يه آهنگ 50 ثانيه اي بنام "A.06" که بصورت Instrumental وجود داشت که داراي صداي خشن گيتار هست و به گفته گروه نشون دهنده سبک خشن آلبوم Hybrid Theory هست!

2003~05 From Meteora To Collision Course ::

سرگروه LP يعني Mike Shinoda اواخر سال 2002 به استديو برگشت براي ضبط آلبوم جديد البته نام آلبوم تا ماه دسامبر آشکار نشد اسم آلبوم Meteora بود, Meteora نام يه سري معبد در بالاي کوه هاي يونان است, که گروه اسم Meteora رو از يه مجله راهنماي گردشگري پيدا کردند. "اين يه فضاي معنوي و يه مکان افسانهاي است" اينو Brad Delson ميگه! "تنها با يه نگاه به عکسها احساس کرديم اين اسم واقعا زيباست و تحت تاثير قرار گرفتيم, من فکر ميکنم اکثر مردم اين معابد رو نديدند و تنها اسمش رو شنيدند و همين اسم روي اونها تاثير گذاشته و انرژي خاصي به هوادارا ميده! اين اسم روي ما هم تاثيز مثبت گذاشت و باعث شد تا آهنگها رو با انرژي مضاعف ضبط کنيم". اولين Single اين آلبوم Somewhere I Belong در فوريه سال 2003 منتشر شد و ميرفت براي کسب موفقيت هايي براي LP, و اما در 25 مارچ سال 2003 آلبوم Meteora کامل منتشر شد و در هفته اول که از انتشار آلبوم ميگذشت در Billboard's music chart با 810,000 نسخه فروش مقام اول رو کسب کرد! و تاحالا هم بيش از 10 ميليون نسخه از اين آلبوم فروش رفته که نصفش فقط در آمريکا USA بفروش رسيده!

در همين جريانات گروه خودش رو براي سري دوم تورهاي Project Revolution آماده ميکرد بهمراه هنرمنداني نظير: blindside, Mudvayne and Xzibit. آهنگ Faint قرار بود بعد از اتمام تور به صورت دومين Single اين آلبوم منتشر بشه, در همين سري تورها بود که Metallica در Summer Sanitarium Tour 2003 بهمراه LimpBizkit و Deftones به ليست هنرمندان شرکت کننده در تور اضافه شدند.

با نزديک شدن به سري کنسرتهاي Sanitarium گروه Single بعدي خودش يعني Numb رو منتشر کرد, اونها اين آهنگ رو در شهر Prague واقع در جمهوري چک فيلمبرداري کردند, که همزمان با ضبط اين Single گروه تصميم به ضبط و فيلمبرداري آهنگ بعدي يعني From The Inside رو در همون شهر گرفت.در ويدئو Numb قبل از اتمام کار ضبط Bennington بيمار شد بنابراين کار به حالت تعليق افتاد و مجبور شدند قسمتهاي داخل کليسا رو در يه کليساي قديمي واقع در Los Angeles فيلمبرداري کنند.

در 18 نوامبر سال 2003 لينکين پارک جديدترين DVD/CD خود رو که شامل دو اجراي زنده بود با نام Live In Texas بصورت آلبوم منتشر کرد. DVD شامل کنسرت Sanitarium در Dallas و Houston-Texas بود يه DVD منحصر بفرد چون ترکيبي از دو اجراي زنده زيباي LP بود! حتما اين سوال واسه شما پيش مياد که پس چرا در ويدئو Live In Texas فقط يه اجرا ميبينيم؟! نکته جالب توجه اينجاست! چون گروه در اين دو اجراي زنده که در دو روز متوالي انجام شده يه لباس پوشيدند يعني از لحاظ ظاهري با اجراي روز قبل هيچ فرقي هم نداشتند و اگه شما در ويدئو Live In Texas دقت کرده باشيد يه حالت ميکس وجود داره مثلا در شروع و بعضي صحنه هاي وسط کنسرت شما ميبينيد که پشت چستر خيس عرق شده ولي در آخر اجراي Texas پشت چستر خشکه پس نتيجه ميگيريم يه ميکس از دو اجراي LP هستش! اگرم باز دقت کرده باشيد وسط اجراي آهنگها گروه رو در رختکن بعد از اجراي روز قبل در Dallas نشون ميده!. DVD شامل 17 track بوده ولي CD شامل 12 track که منتخب از 17 هست.

در ماه نوامبر LPU سري سومش منتشر ميشه, يه Package's CD شامل 5 آهنگ که از DVD Live In Texas انتخاب شده بود! البته مورد توجه اعضاي LPU زياد قرار نگرفت چون اونها از گروه ميخوان که در LPU CDs آهنگهاي تک و نادر رو بذارند نه اجراي زنده که قبلا هم DVDش بدستشون کامل رسيده!

در پايان سال 2003 گروه براي اجرا در کنسرت KROQ Almost Acoustic Christmas آماده شد, اونها در شب دوم اجرا کردند با 17 track از آهنگهاشون, که در آخرين آهنگ One Step Closer خواننده گروه P.O.D يعني Sonny Sandoval روي Stage اومد و با Chester و Mike همخوني کرد.

در آغاز سال 2004 گروه براي اجرا در سري کنسرتهاي Metera World Tour بهمراه P.O.D., Hoobastank and Story of the Year آماده شد. چون LP از اين گروها دعوت کرده بود براي همينم اسم تورها رو Meteora گذاشتند.

در جريان برگذاري کنسرتها ويدئو From The Inside در سراسر جهان منتشر شد و در اختيار همه مردم قرار گرفت.در ادامه Meteora World Tour گروه براي کسب موفقيتهاي بيشتر تصميم به انتشار آهنگ Breaking The Habit با هنرمندي انيماتور هاي ژاپني گرفت که قسمت انيميشني اين ويدئو توسط Kill Bill, Production I.G. انجام شد و با کارگرداني Kazuto Nakazawa and Hahn. در اين ويدئو Chester روحش از بدنش جدا ميشه و در يه آپارتمان قديمي شروع به چرخيدن ميکنه و شاهد مردم مختلفي هست که با مشکلات مختلفي درگير هستند و سعي در از بين بردن اين مشکلات و عادتهاي زشت هست! مشکلاتي نظير خيانتهاي خانوادگي, مشکلات جنسي و اعتياد. البته قبل از انتشار اين Single آهنگ Lying From You بصورت يه سينگل راديوئي منتشر شد و از راديو براي مردم پخش شد.

و اما سري کنسرتهاي Project Revolution و شرکت گروه براي سومين بار که بهمين منظور هم به LP لقب Revolution Village رو داده بودند! کنسرتها تا حدي شبيه به Ozzfest و Vans Warped Tour بود! Stage اصلي در اختيار Linkin Park, Korn, Snoop Dogg, the Used and Less Than Jake و Stage دوم در اختيار Ghostface, Funeral for a Friend, M.O.P., downset., No Warning, instruction and Autopilot Off. DJ Z-Trip قرار داشت. در PR 2004 از مردم به نحو احسنت پذيرائي شد همه جور امکانات از جمله Dance و Games و ... که به همين دليل Project Revolution 2004 بزرگترين کنسرت سال شناخته شد!

در پايان سال 2004 LinkinPark اعلام کرد که قراره به درخواست MTV با چهره معروف رپ Jay-Z يه کار مشترک بيرون بدهند! نتيجه اين همکاري آلبومي با نام Collision Course محصول 30 نوامبر سال 2004 شد با همکاري شرکت mash-up, آلبوم به صورت يه ريمکس از 7 آهنگ Linkin Park و 6 آهنگ Jay-Z بود. اولين Single از اين آلبوم Numb/Encore بود که در همون اول در رتبه اول Charts قرار گرفت و براي 6 ماه رتبه خودش رو حفظ کرد! و جايزه Grammy مربوطه رو به خودش اختصاص داد.

چهارمين نسخه از LPU در نوامبر منتشر شد, که شامل دو آهنگ جديد بود يکي آهنگ Instrumental بنام Sold My Soul To Yo Mama که توسط Mr.Hahn تنظيم شده بود و از لحاظ زماني تقريبا طولاني هستش و دومين آهنگ Standing In The Middle بود که با همکاري Motion Man در سال 2001 براي آلبوم Reanimation در نظر گرفته شده بود ولي بر روي آلبوم قرار نگرفت! Motion Man بهمراه Kustmasta Kurt آهنگ In The End رو براي آلبوم Reanimation ريمکس کرده بودند که Enth E ND نام گرفت.